بابای فردا

تو گم بودی، منم گم بودم...

babayefarda — Thu, 03 Jul 2008 20:00:18 GMT

پرده اول:
با گریه بیدار شدن از خواب
- مامان٬ قورواره (قورباغه) چیپس هام را خورد...
و ادامه گریه...

پرده دوم:
بیدار شدن و یک ساعت گریه مداوم بدون شرح و نهایتا
- مامان٬ تو گم بودی٬ منم گم بودم

پرده سوم:
با رضایت کامل بیدار شدن از خواب و
     - مامان٬ پرنس اومد دم اتاقم در زد
     - پرنس اومد؟ بابایی بود؟
     - نه! مال خودم بود...
     - خب چی کار کرد؟
     - بوسم کرد از خواب بیدارم کرد...
     - اسمش چی بود؟
     - پرنس کیپ...
     - بعد چی کار کرد؟
     - بغلم کرد بعد برد تو آسمون چرخوند...
     - لباسش چه رنگی بود؟
     - لباس من آبی عروس بود مثل اورورا (زیبای خفته)
       اونم لباسش قهوه ای

بعله! فکر کنم دیگه از پرنس بودن خودم نباید خیلی هیجان زده باشم... جناب [پرنس کیپ] که احتمالا همون [پرنس فیلیپ] معروف باشن به خواب کلوچه خانم تشریف آوردن... فکر کنم دیگه وقتش باشه تمام CD های سیندرلا و زیبای خفته را جمع کنیم و بچسبیم به هاچ زنبور عسل٬ پسر شجاع و نهایتا خانواده دکتر ارنست...

عاشقت بگردم... عشق ِ بابایی...

babayefarda — Thu, 26 Jun 2008 14:05:18 GMT

داستان موضوع این پست از این قرار ِ که من تازگی ها شدم پرنس و کلوچه خانم هم سیندرلا... باید در طی روز و شب٬ چند بار دستان ایشون را بگیرم و به سبک و سیاق شاهزاده و سیندرلا با هم نرم و لطیف برقصیم. البته انتظار دارن که مثل متن موزیک این فیلم من هم آواز بخونم که خب سخت ترین بخش پرنس شدن همین جا است... نتیجه این شد که شعر [عاشقت بگردم... عشق ِ بابایی... ممممم... همم هممممم... قربون بشم من... فداهِت (فدايت) بگردم... ممممممم هممممم...] ساخته شد.

نمايشگاه كتاب...

babayefarda — Tue, 06 May 2008 14:23:18 GMT

آلبوم نوروز 87

babayefarda — Thu, 17 Apr 2008 14:57:18 GMT

به اميد خدا...

babayefarda — Sat, 05 Apr 2008 08:27:18 GMT

جاذبه امروز یکشنبه...

babayefarda — Sun, 17 Feb 2008 16:27:18 GMT

مثل هر روز ۵:۱۵ بامداد توی تاریکی هوا با زنگ ساعت بیدار شدم. از اون روزایی بود که حس کردم باید ۳۰ دقیقه دیگه تا زمان به صدا درآمدن alarm موبایلم بخوابم... نیم ساعت گذشت باز نتونستم٬ یک ساعت... دو ساعت و خلاصه یک پیغام کوتاه فرستادم اداره که من نمی تونم امروز بیام... حس می کردم آزاد شدم... یک ساعت دیگه هم خوابیدم تا اینکه شارژ و سرحال بیدار شدم٬ صبحانه را درست کردم کمی وبگردی کردم و دیگه وقت اون بود که کلوچه خانم و مامان تولدیشون بیدار بشن... فکر کنم حس امروز من بر می گرده به چیزی در ضمیر ناخودآگاهم که باعث شد در روز تولد عزیزترین عزیزکم توی خونه بمونم...

خیلی بهم چسبید. شاید هیچ کار خاص و عجیبی نکردیم ولی خیلی وقت بود سه تایی با هم توی پیاده رو جلو مغازه ها و ویترین پاساژ ها قدم نزده بودیم... خیلی وقت بود نهار یک روز غیر تعطیل سه تایی با هم بیرون نرفته بودیم... خیلی وقت بود که توی روشنای یک روز کاری همدیگه را ندیده بودیم... خیلی وقت بود همزمان از گل فروش دوره گرد نرگس نخریده بودیم و اولین بار بود که یلدا خودش به سلیقه خودش گل انتخاب کرد و خرید...

بهمن ماه عزیز٬ ممنونم... یکشنبه دوست داشتنی٬ ممنونم
عزیزکم تولدت مبارک
دوستت دارم

مگه نه...

babayefarda — Thu, 14 Feb 2008 14:37:18 GMT

کلوچه خانم واقعا بزرگ شده٬ مگه نه؟!

چی شد هستم... چرا نیستم

babayefarda — Tue, 12 Feb 2008 17:20:18 GMT

چی شد که اینطوری شد نمی دونم... چرا هنوز هستم... اگه هستم پس کوشم... چرا نیستم... از کی گم شدم... نمی دونم. یه وقتا حس می کنم برام شده شبیه به یک کتاب قطور آشپزی که من فقط از صفحه نیمرو سر در میارم... یه وقتا حس می کنم شبیه به کتاب آئرودینامیکه و من فقط به زور اسمش را می تونم بخونم... یه موقع هام دلم براش تنگ میشه... درست موقعی دلم براش تنگ میشه که مغزم داره از همه فشارهای کار میترکه... یاد خودم میافتم یاد اون روزایی که نداشتمش یاد اون روزای اول که داشتمش... یاد هیجانم برای نوازش و تر و خشک کردنش یاد به روز کردن و آپ کردن... راستی یادش بخیر یه حال و هوای دیگه ای داشت... وبلاگستان را می گم. وبلاگ خودم و بقیه وبلاگ ها... دو سال پیش همین موقع ها... بی نظیر بود. اون روزا من هم بودم... هر روز هم اینجا و هم توی صفحات دیگه... اون روزا مجازی بودنش خیلی خیلی به آدم میچسبید. بازم یاد شازده کوچولو میافتم که هیچ تصویری نمی تونست براش تجسمی دقیق از بره ذهنش باشه به جز جعبه ای با چند سوراخ روی اون... این بهترین تصویر از بره بود... اون روزا وبلاگستان هم همینطوری بود... هر کسی می تونست توی ذهنش به میل و سلیقه خودش به صاحبین نوشته ها شکل بده...

شاید هم اینها بهونه است شاید تنبل شدم. شاید حجم شیرینی های دلبرک از سرعت تایپم بیشتر شده... شاید به تکرار رسیدم به تقلید... نمی دونم... هر چی که هست فقط در من خلاصه نمیشه... پاییز و زمستون ۸۴ خیلی ها توی وبلاگستان بودند که الان نیستند. خیلی هایی که برای من مثل اون بره دوست داشتنی توی ذهنم رنگ و شکلی داشتند خیلی ها که دلم می خواست روزی چندین و چند بار سوار دلنوشته هاشون بشم. گو اینکه هنوز بعضی هاشون هستند اما معلومه که اون ها هم کج دار و مریض خودشون را حفظ کرده اند.

اوضاع کارم خیلی متفاوت شده چیزی بین ۱۴ تا ۱۶ ساعت در اداره٬ از ارتقا شغلی خوشحال بودم. اواخر بهمن پارسال زمزمه ها شروع شده بود در اسفند قطعی و در خرداد تثبیت شد. کوچ کردیم به ساختمونی با دو هزار مترمربع در هر طبقه و دو هزار درخواست جدید روزانه... خوشحال بودم که دارم به جایگاهی بالاتر می رسم. یادم رفته بود که اون بالا ها آدم کمتر میتونه مال خودش باشه. کار و کار و کار... کم خوابی و زود رفتن و دیر اومدن... فقط برام مونده یک دین روزانه به این صفحات یشمی دوست داشتنیم که حداقل یکبار در روز باز و بستشون کنم.

کلوچه خانم هم خوبه... خیلی بزرگ شده واقعا خیلی... بیشتر از اون که بشه تجسم و باور کرد... همه چیز میگه٬ کامل و شیرین. هنوز عاشق کتابه هنوز بهترین بهونه برای برگشتن از خونه پدر بزرگا و مادر بزرگا٬ یادآوری اتاق نارنجی(اتاق خودش) و کتابهای توی اونه... جمعه دوتایی با هم رفتیم بیرون حدود سه ساعت... افه های دخترونش دقیقا همونیه که همیشه آرزو داشتم... ناز و دلبر...
خدایا همیشه دوستش داشته باش...

یلدای ناب مبارک...

babayefarda — Fri, 21 Dec 2007 15:27:18 GMT

شب یلدا مبارک

ساعت 10:10 روز دوشنبه 21 آذر 84

babayefarda — Wed, 12 Dec 2007 06:39:18 GMT

دارم صدای ضربان قلبم را می شنوم... صبح زود بیدار شدیم... اون نگرانی و ترس شیرین مامان فردا هنوز یادمه... برای سلامتی هردوشون دعا می کردم... گیج بودم و می خواستم بدونم کیه چه شکلیه کی میاد و خلاصه ایام گذشت و گذشت... دو سال ناب گذشت... از اومدنش از بوسیدن و بوییدن و عشق ورزیدن به یلدای من دو سال گذشت... باورم نمیشه هنوز تجسم حضورش برام شگفت انگیزه اما وقتی تو خلوت خودم در جریان رانندگی به صداها و آواهای شیرین ضبط شدش گوش می دم از شگفتی در میام... باورم میشه که من لایق یلدا هستم

دخترکم خانوم شده٬ بزرگ شده و حالا دیگه خودش طرح کیک و کادو تولدش را انتخاب میکنه... تازگی ها موقع خواب ازش میخوام که او برامون قصه بگه... بی نظیره تکرار جز به جز قصه های یلدایی... طوطی کوچولوی من تقریبا کامل صحبت می کنه٬ جدا از کلمات خود ساخته (مثلا:بی لِه --> پسونک) خودش همه حرفا و تکه کلمات و صحبت های اطرافیان را تکرار میکنه. بهش میگم بابایی می دونی طوطی چیه میگه (یه جوجو ِ مثل یلدا ِ )
.
.
.
کلوچه عزیزم٬ دخترک نازم٬ تولدت مبارک
مهربون مامان فردا٬ عزیزم٬ تولد دختر نازت٬ روز جذب عشق مادر شدنت مبارک

یک دنیا سپاس از دوستان بی نظیرم٬ همراهان ناب سرزمین مجازی که طی این چند روز با کامنت٬ پیغام های خصوصی٬ ایمیل و خلاصه انواع و اقسام روش های مختلف به من و خانواده ام در شرف تولد کلوچه خانم ابراز محبت کردند سعی می کنم بلافاصله بعد از مهمانی جشن تولد یلدا با چند عکس و خاطره از تولد برگردم... امسال مهمان ویژه هم داریم که جشن تولد را بعد از رسیدنشون برگزار می کنیم... امسال سروش و یاسمن عزیزم بعد از ۵ سال مهمان ویژه دلمون هستند... تولد یاسی و یلدا در یک شب مشترکا برگزار میشه و حتما با خاطرات رویایی اون شب باز خواهم گشت.